بدترین مکان های جهان برای زندگی

این روزها گرمای هوا همه را کلافه کرده، اما اگر این گزارش را بخوانید، شاید دست از غر زدن بر دارید و قدر محل زندگی خود را با همه ناملایمات ظاهری آن بهتر بدانید!

دو هفته پیش، اخترشناسان از سیاره‌ای فراخورشیدی سخن گفتند که در آن از آسمان شیشه می‌بارد. اگر از زاویه دیگری به این خبر نگاه کنیم، می‌توان دو نتیجه گرفت: نخست اینکه دیگر نباید راجع به بدی آب و هوا روی زمین شکایت کنیم؛ و دوم اینکه بدون شک آن سیاره بدترین جای دنیا برای زندگی است. اگرچه هیچ جای دیگری در کیهان وجود ندارد که شما بتوانید به خوبی زمین در آن زنده بمانید، اما این مکان‌ها بدون شک بدترین نقاطی خواهند بود که یک نفر ممکن است در آنها زندگی کند؛ مکان‌هایی که برخی مصداق عینی جهنم به شمار می‌روند. اما این دنیاهای نامهربان کدام‌ها هستند؟

ناهید

سیاره ناهید هم از نظر فاصله با زمین (بین ۳۸ تا ۲۶۱ میلیون کیلومتر) و هم از نظر اندازه (۹۵ درصد اندازه زمین) به زمین شباهت زیادی دارد. تا اوایل قرن بیستم نیز اخترشناسان گمان می‌کردند که این سیاره ممکن است مأمن حیات باشد. اما در واقعیت، شرایط این سیاره به گونه‌ای است که استیو تافته فیزیک‌دان از آن به عنوان «مصداق عینی توصیف دانته از جهنم» نام می‌برد. تعداد آتشفشان‌های این سیاره از تمام سیارات منظومه شمسی بیشتر است، و بخش اعظم سطح آن را گدازه‌های آتشفشانی پوشانده‌اند. فشار جو در سطح این سیاره به گونه‌ای است که گویا شما در عمق ۸۰۰ متری اقیانوس قرار دارید، و میانگین دمای این سیاره نیز بیش از ۴۶۰ درجه سلسیوس است که برای ذوب شدن سرب کفایت می‌کند. فراتر از تمام اینها، ناهید با ابر ضخیمی از اسید سولفوریک احاطه شده که ماده‌ای به شدت خورنده است، و غلظت دی‌اکسید کربن جو آن نیز ۹۶ درصد است.

 



COROT-7b

باران در سیاره COROT-7b اصلا چیز خوشایندی نیست؛ چرا که از آسمان سنگ می‌بارد. اما شرایط حتی از این هم بدتر است: COROT-7b که در فاصله ۴۸۹ سال نوری از زمین قرار دارد و اندازه آن نیز حدود ۱٫۵ برابر زمین است، حدود ۲۵۰۰ درجه سلسیوس حرارت دارد. این سیاره به حدی به ستاره مادر خود نزدیک است که یک گردش کامل آن به دور ستاره تنها ۲۰ ساعت زمینی طول می‌کشد. سطح این سیاره به احتمال فراوان مخلوطی از آتشفشان، گدازه و صخره است.

TrES-2b

این سیاره حدود ۷۵۰ سال نوری از زمین فاصله دارد، و به نوعی سیاره‌ای شیطانی محسوب می‌شود. اطلاعات چندان زیادی درباره این سیاره در دست نیست، چرا که اصولا این سیاره تاریک‌ترین سیاره فراخورشیدی است که تا کنون کشف شده است: با چهره‌ای سیاه‌تر از زغال، این سیاره تنها ۱ درصد نور را بازتاب می‌کند.

WASP-12b

در فاصله ۱۱۰۰ سال نوری از زمین، سیاره WASP-12b توسط ستاره‌اش در حال از هم دریده شدن است. مدار این سیاره به اندازه‌ای نزدیک به خورشیدش است که به دلیل اثرات کشندی سیاره مادر، جو بالایی این سیاره با نرخ سالانه ۲۰۰ میلیون میلیارد تن در حال خارج شدن از آن است. در اثر این پدیده، سیاره به توپ تخم‌مرغی شکلی از کربن فوق داغ تبدیل شده است.

Kepler-16b

با اندازه‌ای برابر زحل، اگر روی این غول گازی سرد که ۲۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارد ایستاده باشید و به غروب خورشید بنگرید، ممکن است گمان کنید چشمانتان دوتا می‌بیند. دلیلش هم این است که این سیاره هر ۲۲۹ روز، واقعا به دور دو ستاره می‌گردد. اما بر خلاف همزاد خود در سری فیلم‌های جنگ ستارگان، سیاره تاتوئین، این سیاره به هیچ وجه میزبان مناسبی برای حیات نیست. با دمایی به اندازه منفی ۸۵ درجه سلسیوس، این سیاره برای میزبانی حیات بیش از حد سرد است؛ اما نتایج تحقیق سال گذشته نشان می‌دهد که یکی از قمرهای آن (البته اگر قمری داشته باشد) قادر است جوی همانند جو زمین را در خود نگاه دارد.

Kepler-10b

اگر شما یک شب را روی سیاره Kepler-10b در فاصله ۵۶۰ سال نوری از زمین بگذرانید، صبح که از خواب بر می‌خیزید یک سال پیرتر شده‌اید! این بدان خاطر است که این سیاره ۱۵۰۰ درجه سلسیوسی هر ۲۰ ساعت یکبار به دور ستاره‌اش می‌گردد. تصور می‌شود که این ابرزمین صخره‌ای (نامی که به دلیل اندازه ۱٫۴ برابری‌اش نسبت به زمین و جرم تقریبا ۵ برابری سیاره ما کسب کرده است) دارای سطحی از گدازه مذاب باشد که برای ذوب آهن به اندازه کافی داغ است.

CFBDSIR2149

سیاره CFBDSIR2149 که اواخر سال ۲۰۱۲ کشف شد، ۱۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارد و سیاره‌ای افسرده و اندوهناک به شمار می‌رود. ماجرای این سیاره حتی از پلوتو (که در طبقه‌بندی جدید دیگر سیاره به حساب نمی‌آید) هم غمناک‌تر است. نخست اسم عجیب این سیاره است که بدون رودربایستی «چرند» است! اگر همه اینها هم برای حساب کردن این سیاره به عنوان مکانی نامناسب برای سکونت کفایت نمی‌کند، بهتر است بدانید که دمای آن حدود ۴۳۰ درجه سلسیوس است.

Kepler-7b

این توپ آتشین هیدروژن و هلیوم اگرچه ۱٫۵ بار از مشتری بزرگ‌تر است، اما کمتر از نصف این سیاره جرم دارد. ضریب بازتاب سطحی این سیاره نیز ۰٫۳۸ است؛ عددی چنان غیرعادی که باعث شد دانشمندان کاشف آن تصور کنند مرتکب اشتباه شده‌اند. ژان میشل دزرت اخترفیزیک‌دان می‌گوید: «از زمانی‌که ما یافتن سیارات فراخورشیدی را شروع کرده‌ایم، متوجه شده‌ایم که چه تنوع زیادی آن بیرون وجود دارد.» درخشندگی این سیاره کورکننده است و دمای ۱۵۰۰ درجه سلسیوس آن نیز همچون کوره‌ای سوزان است.

Kepler-13b

به گفته جیمز لیسار، زندگی روی سیاره Kepler-13b بیشتر شبیه این است که دارید روی تنور راه می‌روید، با این تفاوت که چیزی وجود ندارد که بتوانید روی ن قدم بگذارید! همانند سایر سیارات ابر-مشتری، Kepler-13b فاقد سطحی سفت و پیوسته است. در عوض، لایه‌های این سیاره از گاز داغ و گردابه‌ای ساخته شده است که دمای متوسط آنها ۲۹۸۴ درجه سلسیوس است؛ درجه حرارتی که این سیاره را به یکی از داغ‌ترین سیارات فراخورشیدی کشف شده مبدل می‌کند.

HD 189773b

شاید سیاره HD 189773b که در فاصله نسبتا نزدیک ۶۳ سال نوری از زمین قرار دارد، بسیار زیبا و زمین‌مانند به نظر رسد؛ اما واقعیت چیز دیگری است. دمای سطح این سیاره حدود ۱۰۰۰ درجه سلسیوس است، و در آنجا از آسمان شیشه می‌بارد.

تصور می‌شود که رنگ آبی سیاره به دلیل وجود ذرات سیلیکات در جو آن است، که باعث پراکندگی نور آبی می‌شود. به دلیل دمای سطح سیاره، این ذرات به شکل شیشه چگالش می‌یابند؛ خرده شیشه‌هایی که سپس بر اثر بادهای ویران‌کننده ۷ هزار کیلومتر بر ساعت سیاره در جو آن به پرواز در می‌آیند.

/ 0 نظر / 5 بازدید